مشقت و تعقل

1-عقل چيست؟مجموعه خود بسنده‌اي(قائم به خود) از روابط حاكم بر زبان

 با كمي تسامح عقل همان زبان است و انديشه(معقول) حاصل مهمترين صفت عقل يعني توانايي خود اظهاري يا به تعبير رايج حاصل گرايش به بيان و در واقع عقل ظهورخود عقل و قائم به خود است.                                        

زبان به معناي توانش گفتاري همان عاقل(مبيّن) بودن يا دارا بودن مجموعه‌اي خود بسنده از روابط زباني است و زبان به معناي خود گفتار، معقول(‌مبين).

2- مراتب خود‌اظهاري شامل قوه خود‌اظهاري و سپس صورت اظهار(صوت يا حركات جسماني در عالم ماده) است كه در صورت نظام‌هاي رمزگاني(زبان‌هاي شناخته شده بشري)تحقق مي‌يابد.

3-توانايي عقل به ظهورهاي متفاوت نشانگر وجوه متفاوت واقعيت است.چه اينكه واقعيت(وقايع) حاصل ظهور مدام عقل ‌كل است و از اين نظر وقايع عالَم ظواهر مداوم عقل كل است.

4-احساس مشقت مهمترين انگيزه خود اظهاري است.

5- مرتبه وجودي موجود «خوداظهار‌گر» و اينكه اين موجود چه ميزان استعداد در تحمل امر شاق دارد و در واقع اين امر براي او چگونه تعريف شده ، صورت و شدت خود اظهاري را بيان مي‌دازد.

6-با تحميل مشقت بر موجود عاقل، عقل ابتدا در عين درك نقصي در روند معمول امور  مقدمه براي  فهم مرتبه وجودي خود مي‌يابد. اين فهم  معمولا بر اساس قياس خود  با سنجش واكنش ساير عقول در همان(شبيه) مشقت صورت مي‌پذيرد.

7- فهم  مرتبه به اعتراف به ميزان نقصان‌هاي خود و به سوال از كم وكيف آن مي‌انجامد.

8-از اين نظر خود‌شناسي به دست نمي‌آيد مگر با قرار گرفتن فرد در ميان سيل مشقات.

9- كساني كه بتوانند ربط 8 خط تراوشات ذهني من كه در بالا آمده است با ايتاليا دريابند كار شاقي نكرده‌اند. پيدا كردن چنين ربطي براي كسي كه با من دم‌خور نيست شاق نيست بلكه محال است مگر آنكه علم غيب داشته باشد.


نویسنده : محمد زماني ساعت ٩:۳٧ ‎ب.ظ :: یکشنبه ۱٩ فروردین ،۱۳۸٦