ايتاليا و زنان ما

۱-ايتاليايي‌ها مثلي دارند كه مي‌گويد يك آوانگارد(پيشرو) فقط بايد يك قدم از مردم جلو‌تر باشد.

2-من نمی‌توانم تصور کنم که حرکت سارا و دوستانش که منجر به بازداشت آنها شد چه تاثیری بزرگ یا حتی کوچکی در میان جمعیت بی سواد ایران خواهد گذاشت؟...نمی خواستم این را بگویم که مبادا به آنها و به مردم ايران این لحن و کلام خوش نیاید اما در مقام نقد اگر تعارف را کنار نگذاریم با پدربزرگها و مادربزرگهای عادت کرده به استبدادمان چه فرقی داریم؟من کاملا می توانم آینده سیاسی سارا و دوستانش را پیش بینی کنم: نهایتا یک شیرین عبادی دیگر.

3- همین الان بین دانشجویان دختر ایرانی یک پرس و جویی بکنید، ببینید چند درصد او را می‌شناسند؟! این حرفها به معنای تشکیک در نیت خیر سارا و دوستانش نیست یا ناشی از سرخوردگی و واماندگی منتهی به محافظه کاری یک فعال سیاسی که مثلا آنها  را دعوت به آرامش یا رها کردن کار سیاسی می کند. بلکه هدف این است که باب انتقاد از آنها که خود را منتقد سنن و قوانین می‌دانند نیز باز باشد تا از خطر تبدیل شدن به هسته‌ای جزمی گرا  كه در اعتراضات ميداني تارو مار مي‌شود، دور باشند که در آن صورت کارشان زار است:نه اینکه حکومت در آن صورت بازداشتشان خواهد کرد، بلکه خود‌به‌خود  و در‌واقع از طرف مردم  ایران حذف خواهند شد.

 4-فمینیسم در غرب گفتمانی متاخر بر دموکراسی‌خواهی و در واقع در بستر آن شكل گرفته است. پیشینه دموکراسی‌خواهی در غرب به یونان بر می‌گردد. در حالی که ما نهایتا 150 سال است این واژه را شنیده‌ایم. فکر می‌کنم اكثر ما فقط شنیده‌ایم، فهم آن بماند. بیش از 2000 سال طول کشید که دموکراسی پس از طرح خود در غرب به گفتمان مسلط در غرب آنهم نه در همه غرب تبدیل شود و مردانی بسازد که به دیالوگ عادت کرده باشند؛ یعنی به شنیدن و اینقدر تولرانس پیدا کنند که صدای زنان را از پس پستو بشنوند.

5-تا زمانی که دموکراسی در کشوری نهادينه نشود زنانی که از حقوق تضییع شده خود سخن خواهند گفت سرنوشتی بهتر از زندان نخواهند داشت. در واقع به نظر من فمینیسم اگر در یک حرکت تاکتیکی فعلا در ایران امروز خود را به یکی از زیر شاخه‌های جنبش دموکراسی‌خواهي  فرو کاهش ندهد، دچار صدمات جبران ناپذیری خواهد شد؛ چراکه صرفا با حکومت در نیفتاده است، بلکه می‌خواهد برای مردمی که تازه گام اول را برداشته‌اند از گام صدم بگوید و از این نظر از طرف کافه خلق دچار بی‌اعتنایی و بی‌اعتمادی خواهد شد.

* مي‌خواستم اين مطلب را به عنوان كامنت در وبلاگ ابر ارديبهشت كه متعلق به ساراست، وارد كنم، اما به دلايلي كه در آنجا توضيح دادم تبديل شد به مطلب مستقلي در وبلاگ من.

 


نویسنده : محمد زماني ساعت ۱۱:۳٥ ‎ب.ظ :: سه‌شنبه ٢٢ اسفند ،۱۳۸٥