آفت وب نويسي

بين ننويسندگان و نويسندگان چه تفاوتي هست؟در ميان ننويسندگان، آنهايي كه اهل نخواندن  هستند با آنهايي كه اهل خواندن هستند ،چه تفاوتي دارند؟ زماني بود عمده اين افراد ننويسندگان نخواننده بي‌سواد بودند ، اما امروزه بسياري از دسته حتي سواد آكادميك دارند، عده اي كه به يمن حاظف قوي خود توانسته اند مدركي به دست آورند تا شهرت و پول كسب كنند.آنها با اينكه درد معرفت ندارند اما ادعاي آن را خواهند داشت، در حالي كه حداكثر ژورنالهاي تخصصي رشته خود را مي خوانند(تا در رقابت با رقبا عقب نمانند) و گاهي نگاهي به روزنامه ها تا اخبار حوادث يا مثلا گران شدن يا ارزان شدن و در نهايت اگر شرايط بحراني بر كشور حاكم باشد كه احساس خطر براي خود كنند، اخبار بحران را پيگيري كرده باشند.

اين بحث تازه اي نيست و نمي خواهم بگويم كه من مي خواهم حرف تازه اي بزنم. اما از آنجايي كه همچنان مسأله وب‌نويسي(وبلاگ) مورد نظرم است، فكر مي كنم وب نويسي براي اين دسته افراد علاوه بر اينكه مي تواند فرصتي براي تغيير رويه زندگيشان باشد ليكن مي تواند به عنوان عملي توهم زا درباره آنان عمل كند:اينكه اين فرصت اين توهم را براي خودشان و همچنين ما ايجاد كند كه آنها به طايفه نويسندگان اهل مطالعه پيوسته اند. اين فريب به تثبيت و تقويت موقعيت هژمونيك چنين افرادي در سطح جامعه كمك خواهد كرد و حتي ما را مرعوب مي‌كند  كه چنين افرادي هم صاحب جاهند و هم صاحب نظر و ماها كه بيشتر دنبال معلومات بودهايم تا مدرك، احمقهايي بيش نبوده ايم. در نوشته بعدييم به آفت ديگر وب نويسي در ايران خواهم پرداخت....

*نبايد آفت شناسي  وب نويسي را حاصل نگرشي بدبينانه و يا متحجرانه تلقي كرد، بلكه  از آنجايي كه وب نوسي امكان جديدي براي  تضارب آراء تلقي مي شود اين آفت شناسي را  بايد حركتي روشنگرانه در نظر گرفت. معمولا فضاي آفت شناسي در ايران بيشتر دچار حب و بغضي دوجانبه(نويسنده-مخاطب) است. اميدوارم خوانندگان فراتر از چنين حب و بغضي به تحليل نوشته هاي كم مايه من بپردازند.اين مسأله را نبايد فراموش كرد كه آنچه آفت شناسي را از غرولند كردن متمايز مي‌سازد، اميدواري كلي نويسنده به محصولي است كه آفت به آن زده است. بنابراين بايد آفت شناسي تلاشي نجات بخش ارزيابي كرد.


نویسنده : محمد زماني ساعت ٧:٥٤ ‎ب.ظ :: یکشنبه ۱٧ تیر ،۱۳۸٦